Alice and Steve (2026)

bi oturuşta bitti izleniyor bence

Daha afişinden hafif tuhaf bir komedi gibi duruyor ama içine girince sadece "garip bir ilişki çıkmış, herkes birbirine girmiş" dizisi olmadığını fark ettiriyor. Asıl derdi skandal yaratmak değil, dostluk, aile sınırları, yaş meselesi, ebeveynlik ve "ben olsam ne yapardım?" sorusunu seyircinin önüne koymak. Alice ile Steve’in ilişkisi romantik değil ama öyle sıradan bir arkadaşlık da değil, yılların biriktirdiği bir yakınlık var. O yüzden Steve’in Izzy ile yakınlaşması Alice için sadece kızının biriyle olması gibi değil, resmen kendi hayatının ortasından birinin ihanet etmiş gibi durması şeklinde işliyor. Dizinin en güçlü tarafı Nicola Walker. Alice karakterini öyle tek düze "sinirli anne" gibi oynamıyor. Hem haklı, hem haksız, hem komik, hem de bazen gerçekten dayanılmaz biri gibi gösterebiliyor. Jemaine Clement ise Steve’e o sakar, biraz kendini savunamayan ama yine de masum sayılamayacak havayı iyi vermiş. Zaten dizinin tadı da burada çıkıyor: Kimse tamamen temiz değil. Herkesin kendince bir bahanesi var ama o bahaneler her şeyi aklamıyor. omedi tarafı İngiliz işi utanç komedisine yakın. Öyle kahkaha attırayım diye bağıran bir mizah yok daha çok ortamın berbatlığına, insanların yanlış zamanda yanlış şeyi söylemesine, aile içinde herkesin birbirinin damarına basmasına gülüyorsun. Bazı sahnelerde "ya sus artık" dedirtiyor ama o rahatsızlık bilerek kurulmuş. Yalnız şunu da söylemek lazım, Steve ile Izzy arasındaki bağ herkese geçmeyebilir. Hatta dizinin en tartışmalı tarafı da bu. İlişkinin neden bu kadar hızlı büyüdüğünü bazen tam hissedemiyorsun. Sanki hikayenin kavgası başlasın diye biraz acele edilmiş gibi. Bu yüzden Alice’in öfkesi daha inandırıcı dururken, Steve-Izzy tarafı yer yer havada kalıyor