Daredevil: Born Again 2. Sezon 5. Bölüm

foyygimi cok özlemişim ve kadın sonunda öldü

Aww, Foggy'i özlemişim... Ölmeseseydi be keşke.

vanessa ya veda bölümü değil de wilson ın hayatındaki bir dönüm noktasını izledik belli ki (spidermande olduğu gibi) bu da demek oluyor ki ebenizi ağlatmaya geliyor

Dex'i sevmesem en yakın arkadaşını öldüren adamın hayatını niye kurtarmaya çalışıyorsun diye Matt'e sinir olurdum ama sevdiğim için bu seferlik bir şey demiyorum. Yine de 'masumlar ölüyor ama aman kötülere bir şey olmasın' fikrini benim mantığım kabul etmiyor.

Matt'in bu sezon yaptığı en faydalı ve anlamlı şey Bullseye'ın hayatını kurtarmaya çalışması oldu. Gerçekten Dex çok güzel kurgulanmış bir karakter, seyretmesi inanılmaz keyifli. Başta FBI'da çalışan sadece sorunlu bir adamken Fisk'in kışkırtmalarıyla iyice karanlığa gömüldüğü doğru ama tamamen de kötü bir adam diyemeyeceğimizi bu bölüm anladık bence. Yaptıklarının bedelini ödemek için ölmeyi göze alması da güzeldi ama neyse ki ölmedi.

Ulan bi an ölmeyecek sandım çıldırıyordum, sokayım tanışma hikayenize

bölümün tek güzel yanı Foggy Nelson oldu...

Vanessanın bu şekilde ölmesi Fisk için daha acı verici oldu sevdim. Şimdi bin kat daha büyük bir öfkyle çıkacak karşımıza. Foggy de balım yaa hep mi mükemmel olunur anısı bile birçok kişinin varlığından yararlı. Ve Buckın nasıl başladığını gördüğüme sevindim. Danieli de iyice çekmese bari çocuğun dönesi var da işte.

Ayı fsk sevdiği kişiyi kurtaramadı, bizim şeytan sevmediği adamı kurtarmayı başardı. Garip ve güzel

Yine muhteşem bir bölümün sonuna geldik. Bir önceki bölüme kıyasla, aksiyonu az ama taşıdığı anlamların yoğun olduğu 50 dakikaydı.
Eski anılara gönderme yapılması, duyguların izleyiciye geçmesi açısından harika bir tercihti bence.
Hepimiz Foggy'i bu kadar severken, onun katili Bullseye'a da hayranlık duyabilmemiz gerçekten yönetmen/senaristlerin büyük bir başarısı.
Matt'in bu kadar şeye rağmen yine de onu ölüme terk etmemesi de "merhamet" kavramını çok iyi yansıttı. Çok başka bir seviyesin Daredevil..
Ayrıca final sahnesi için de yorumum var: Belki siz de fark etmişsinizdir, Vanessa'nın hastane sahnesindeki oyunculuklar diğer sahnelere göre daha “acemi” geldi bana. Bunun da yine akıllıca kurgulandığını düşünüyorum:
Wilson’a baktığımda o güçlü profilinin ardında sevgiyi hissedememiş, içine kapanık, travmalı bir çocuk görüyorum. Böyle kişilerin kendilerini seven “o” kişiyi bulduğunda kaybetmekten ne kadar korktuklarını çok iyi biliyoruz..
Duygularını paylaşmakta bu denli zorlanan birinin hissettiklerini yansıtması için sahnenin bilinçli olarak profesyonellikten uzak bir şekilde çekildiğini düşünüyorum.

Vanessa gibi bir karakterin her şeyini elinden alabilirsiniz. Parasını, ününü ya da hayatının aşkını. Ama onun gibi mantıklı düşünen ve güce aşık kişilere verebileceğiniz en iyi ceza düşünme yeteneğini, hafızasını elinden almaktır. Basit bir cam parçasına göre çok daha etkili bir ölüm oldu.
Kapanışta alışılmıştan farklı olarak outro müziği yerine sadece dalga sesleri tercih edilmiş. Kendi derslerimizde hep tartıştığımız o soruyu size de sormak istiyorum: Dalga sesleriyle yapılan son, sizde ne hissettirdi? Ben henüz hislerimi dökecek kelimeleri bulamadım. Cevaplarınızı okumaktan keyif alırım!

foggy aglıyorum

Vanessa'nın böyle ölmesi daha iyi olmuş senaristin ellerinden öperim

Geberdi sonunda, ana konuya odaklana biliriz nihayet