Lanetli Düğün (2026)

Güzeldi

> Tam Priyadarshan usulü bir korku komedi işi olmuş. Akshay Kumar yine panik haliyle komedi çıkarma tarafında rahat oynuyor, özellikle perili malikane, aile düğünü ve eski efsane meselesi birleşince film daha en baştan kendini ciddi korkudan çok eğlenceli kaosa yaslıyor. Hikaye, Arjun karakterinin kardeşinin düğünü için miras kalan eski saraya gelmesi ve orada yerel halkın anlattığı hayalet söylentileriyle uğraşması üstüne kuruluyor. Kadroda Akshay Kumar’ın yanında Tabu, Wamiqa Gabbi, Paresh Rawal, Rajpal Yadav ve Jisshu Sengupta gibi isimlerin olması da filmin eski usul Bollywood komedisi damarını güçlendirmiş

- Film kendini fazla ciddiye almıyor. Korku tarafı sizi koltuğa yapıştıracak cinsten değil ama atmosferi kurmak için kullanılan malikane, loş koridorlar, garip sesler ve düğün telaşı işi yeterince canlı tutuyor. Mizah bazen baya bayat sularda yüzüyor hatta bazı sahnelerde "bunu daha önce de gördük" dedirtiyor ama oyuncuların zamanlaması sayesinde çoğu yerde akıp gidiyor. Priyadarshan ile Akshay Kumar’ın yıllar sonra bu türde tekrar buluşması da filme ekstra merak katmış, çünkü izlerken ister istemez o eski "Bhool Bhulaiyaa" havasını arıyorsunuz

- Bence eksik tarafı süresi ve temposu. 2 saati aşan yapıda bazı komedi sahneleri gereğinden fazla uzuyor, bazı yan karakterler de sadece gürültü çıkarsın diye kullanılmış gibi duruyor. Özellikle orta kısımda film aynı şakayı farklı kişilerle çevirmeye başlayınca ritim biraz düşüyor. Ama final tarafında gizem çözülmeye başlayınca toparlıyor ve en azından seyirciye eli boş çıkmış hissi vermiyor. Tabu’nun varlığı filme ciddiyet katıyor, Wamiqa Gabbi de hikayenin daha genç ve romantik tarafını dengeliyor. Paresh Rawal ve Rajpal Yadav ise zaten bu tarz kaotik komedilerde ne yapacağını bilen oyuncular, onların olduğu sahnelerde film daha rahat nefes alıyor