Enola Holmes 3 (2026)

İlk iki *Enola Holmes* filmi, eğlenceli temposu, başarılı karakter dinamikleri ve sürükleyici gizemleriyle keyifli bir seyir sunuyordu. Ne yazık ki üçüncü film, bu seviyenin oldukça altında kalıyor ve serinin açık ara en zayıf halkası oluyor.
Filmin en büyük problemi senaryosu. Özellikle Sherlock Holmes evreninin en önemli karakterlerinden Moriarty ve Dr. Watson'ın bu kadar kötü işlenmiş olması büyük bir hayal kırıklığı. Moriarty'nin zekâsı ve tehditkâr duruşu neredeyse hiç hissedilmiyor. Dr. Watson ise hikâyeye gerçek anlamda hiçbir katkı sunmayan, varlığıyla yokluğu bir olan bir karaktere dönüşmüş.
Henry Cavill ve Helena Bonham Carter gibi iki güçlü oyuncu bile filmi kurtarmaya yetmiyor. İkisi de rollerini başarıyla canlandırsa da, zayıf senaryo ve yetersiz karakter yazımı nedeniyle performansları boşa harcanmış hissi veriyor.
Finaldeki "ortada bir altın olacak da Her Majesty bunu millete bırakacak" fikri ise filmin en zayıf anlarından biri.

Filmin çıkacağını duyduğumdan beri bekliyorum hatta tarih belli olunca hatırlatma bile ekledim. İlk iki film izlemeyi sevdiğim bir tarzdaydı ve Henry Cavill fanı olarak onu izlemek de çok iyi hissettiriyor. Bu filmde farklı bir Sherlock gördük. Zaten bu filmin ana fikri duygusallığını gerekli olduğuydu. Enola ve Sherlock'un eski sohbetleri aracılığıyla aktarılıyor ve Enola direkt bunu dile getiriyor. Sherlock'un duygusal yönüyle görünce biraz farklı gelmiş olabilir biraz daha mantıklı davranan ve ne yaptığını bilmiyor gibi görünürken bile aslında bir planı olan bir karakter olarak kafamda yer ettiği için buradaki güçsüz halini kabullenmek zor geldi. Bir de kaçırılması kısmını daha net açıklamalarını beklerdim. Sonuçta Sherlock orada olabilecek şeyleri bilerek gitti Malta'ya ve çok zekice bir plan yapılmış olmalı ki Sherlock kaçırılabilsin. Yaka paça tutulup götürülmesi karakteri biraz bozmuş gibi geldi bana. Yine de ana karakter sonuç olarak Enola ve bu film onun filmi. Herkes Sherlock'a olumsuz yorum yapmış ama Enola'nın bakış açısından bir film olduğunu unutmamak gerek bence. Genel olarak filmi sevdim bazı zorlama kalan kısımları hariç. Özellikle son kısımlarda Sherlock, Enola ve Eudoria sahneleri çok tatlıydı bence. 4. filmi çıkarsa izlemez miyim kesinlikle izlerim ama tadında bırakmaları gerektiğini düşünüyorum.

Millie'ye hayranım ve onu çok seviyorum ama ilk iki filmin içinde en az hoşuma gideni buydu. Sonlara doğru bayağı toparladı, kötü değil, pek çok sahnesi sıkmadan keyifle izletti, ancak beklentim olan heyecanı ve unutulmaz macerayı vermekten çok uzaktı. Elbette bunun en birinci sorumlusu Sherlock'un kaçırılması gibi banal, niteliksiz ve burun kıvırtan bir konseptin; düğüne yetişmeye çalışırken atla kovalanma ve kovalayanın da tanıdık biri çıkması sahnesinin her tarafından uydurma ve zorlama aksiyon kokularının saçılması ile pekişmesiydi. İyi ki ilerleyen sahnelerde konunun nispeten karışık ve sürprizli hale geldi. Ayrıca sahte ve İngilizler eliyle de olsa (çünkü İngilizlerin tarihsel sicilleri çok bozuk) doğruyu yapmanın erdeminin anlatılması anlamlıydı.

(Moriarty'yi canlandıran oyuncu çok itici bana göre. O da ayrı bir negatif unsur oldu. Ha bir de Sherlock'un canlandırılması hiç olmamış, çok uyuz davranıyor çoğu sahnede. Henry Cavill'den hiç bu kadar soğumamıştım. Kasıntılık yapmaktan başka numarası yok. Nerede Sherlock'un zarif nükteleri ve ince, zeki espri anlayışı ve kibarlığı?! Hiç eser yok. Tüm bu oturmayan ve zayıf noktalara rağmen hayranlar nasıl bu kadar sevmişler ben anlayamadım doğrusu.)

İlk film bu olsaydı ve tanıdık karakterler olmasaydı yavan bulup kapatabileceğim bir film olması işten değildi. Ha iyi ki sonunu getirmişim dedim mi, dedim çünkü toparladı. Ama yayın tarihi duyurulduğu an alarmıma kaydettiğim filmden beklentim asla bu değildi. Millie'yi görmek için bile değer miydi? Kesinlikle! Dileriz uzun yıllar birçok kaliteli yapımda doya doya onun sıcak ve heyecanlı karakterini görürüz hep birlikte.