Göze Göz (2025)

zamaniniza yazik

on numara film yapmıslar

sarmadı

Ağır ilerliyor gibi ama aslında sürekli bir şeyler oluyor… tuhaf bir akış.

İntikam, suçluluk ve bedel ödeme meselesini korku tarafına yaslayarak anlatan bir film. Hikayenin merkezinde Anna var, ailesini kaybettikten sonra New York’tan Florida’daki küçük bir kasabaya, hiç tanımadığı büyükannesinin yanına gidiyor. Whitney Peak’in oynadığı Anna karakteri başta klasik "yeni yere gelen, kırılgan genç kız" gibi dursa da film ilerledikçe işin içine kasaba efsanesi, vicdan azabı ve Mr. Sandman denen dark bir figür girince daha tuhaf bir yere evriliyor. Film Colin Tilley imzalı, kadroda Whitney Peak’in yanında S. Epatha Merkerson, Golda Rosheuvel, Finn Bennett ve Laken Giles var. Yapım 2025’te Vertical dağıtımıyla gösterime girmiş bir korku filmi. Bence filmin en güçlü tarafı atmosferi. Florida’nın o nemli, ağır, bataklık hissini sadece mekan olarak değil, karakterlerin üstüne çöken bir ruh hali gibi kullanmaya çalışmışlar. Colin Tilley’nin müzik videosu geçmişi burada bayağı belli oluyor. Bazı sahnelerde görüntü dili, yakın planlar ve rüya sekansları filmin hikayesinden daha akılda kalıcı duruyor. Özellikle Mr. Sandman tarafında yaratılmak istenen masalsı ama rahatsız edici hava fena çalışmıyor. Yani film "çok büyük bütçeli, her şeyi kusursuz" bir iş değil ama görsel olarak ne yapmak istediğini bilen bir havası var. Tilley’nin müzik videosu kökenli tarzının, bataklık ve rüya atmosferinde etkili olduğu da eleştirilerde özellikle vurgulanmış. Ama iş senaryo tarafına gelince film biraz tökezliyor. Anna’nın travması, büyükannesiyle ilişkisi, kasabanın geçmişi ve Mr. Sandman efsanesi aslında güzel malzemeler fakat hepsi aynı derinlikte işlenmiyor. Bazı yerlerde film seyirciye güvenmek yerine bilgiyi fazla açık açık anlatıyor. Bazı yerlerde de tam tersi, "burada biraz daha geçmiş anlatsalar iyi olurdu" dedirtiyor. Final tarafında da beklentiyi yükseltip sonra çok sert bir tatmin vermeyen bir yapı var. Kötü demiyorum, izleniyor ama hikaye biraz daha sağlam bağlansaydı çok daha vurucu olabilirdi. Korku tarafında ise "zıplatmalı sahne üstüne zıplatmalı sahne" bekleyenleri çok tatmin etmeyebilir. Bu film daha çok lanet, suçluluk ve rüya kabusu mantığıyla ilerliyor. Bazı yerlerde "Elm Sokağı Kabusu" tarzı rüya korkusunu hatırlatan bir tarafı var ama onun kadar çılgınca da değil. Daha bağımsız, daha stilize, biraz da folk horror tarafına yakın duran bir iş