Harka (2022)

> Fakirlik ve çıkışsızlık meselesini insanın içine oturacak şekilde anlatan bir film. Lotfy Nathan, Tunus’ta kaçak benzin satarak ayakta kalmaya çalışan Ali’nin hikayesi üzerinden sadece bir karakter dramı kurmuyor, aynı zamanda sistemin insanı yavaş yavaş nasıl köşeye sıkıştırdığını da gösteriyor. Ali’nin babasının ölümüyle iki kız kardeşinin sorumluluğunu almak zorunda kalması, eve gelen borç baskısı, polisle yaşadığı gerilimler ve Avrupa’ya kaçma hayali filmi sürekli diri tutuyor. Hikaye Sidi Bouzid ve Arap Baharı sonrası Tunus’un toplumsal yaralarıyla da bağlantılı ilerliyor

< Filmin en güçlü tarafı Adam Bessa’nın oyunu. Adam öyle büyük büyük konuşmalarla değil, bakışıyla, susuşuyla, yürüyüşündeki yorgunlukla Ali’nin bütün yükünü taşıyor. Kamera da karaktere çok yakın duruyor. Toz, sıcak, sokak araları, benzin kokusu, dar evler derken ortamı izlemekten çok oradaymış gibi hissediyorsunuz

< Tabii film herkese kolay akacak bir iş değil. Temposu ağır, umutlu anları az, bazı sahnelerde özellikle bilerek seyirciyi bunaltıyor. Daha klasik bir dram bekleyen biri için fazla kuru ve sert gelebilir