Yabancı (2025)

güzel bir uyarlama olmuş, başrolün oyunculuğu gerçekten muazzam, dönem çok iyi yansıtılmış

sonu ne oldu

Cok iyi film

> Herkesin rahatça açıp akıcı bir hikaye diye izleyeceği bir film değil. François Ozon burada Albert Camus’un 1942 tarihli romanını alıp dümdüz bir edebiyat uyarlaması yapmaktan çok o romanın soğukluğunu ve rahatsız edici tarafını bugünün gözüyle yeniden kurmaya çalışmış. Film 1938 Cezayir’inde geçiyor, Meursault annesinin cenazesinde beklenen tepkiyi vermeyen, çevresindeki hayata sanki camın arkasından bakıyormuş gibi duran bir adam olarak anlatılıyor. Sonrasında Marie ile ilişkisi, komşusu Raymond üzerinden içine çekildiği karanlık meseleler ve sahilde yaşanan olay hikayeyi mahkeme tarafına taşıyor

- Siyah beyaz görüntüler yapımın öne çıkanlarından bir tanesi bana göre. Ozon ve görüntü yönetmeni Manu Dacosse, Cezayir güneşini bile ferah değil de boğucu göstermeyi başarıyor. Normalde siyah beyaz tercih bazı filmlerde sadece estetik numarası gibi durur ama burada Meursault’nun içindeki boşlukla, çevresindeki sert düzenle ve kolonyal atmosferle baya uyumlu çalışıyor

- Film ağır bir ritimle ilerliyor ve özellikle Camus’un romanına uzak olanlar için bazı sahneler fazla mesafeli gelebilir. Meursault’nun duygusuzluğu bilinçli bir tercih ama iki saatlik bir filmde bu soğukluk bazen seyirciyle arasına duvar örüyor. Ayrıca Ozon’un politik ve kolonyal alt metni güçlendirme çabası iyi düşünülmüş olsa da bazı yerlerde film sanki çok şey söylemek istiyor ama bunu hep aynı kontrollü tonda tuttuğu için etkisini biraz geciktiriyor. Yani vurucu bir mahkeme draması bekleyen biri hayal kırıklığı yaşayabilir çünkü bu film daha çok insanın içindeki boşluğu ve toplumun o boşluğu nasıl yargıladığını anlatıyor