Süperstar Neneh (2023)

ilk bakışta "küçük bir kızın balerin olma hayali" gibi duran ama aslında bunun biraz daha altını deşen bir film. Ramzi Ben Sliman’ın yazıp yönettiği bu Fransız yapımı Paris Opera Bale Okulu’na girmek isteyen 12 yaşında siyahi bir kız, başrolde Oumy Bruni Garrel var, okulun sert ve mesafeli yöneticisi Marianne tarafında da Maïwenn’i izliyoruz. Film, 2023’te Gaumont etiketiyle seyirciyle buluşmuş ve yaklaşık 97 dakikalık bir dramatik komedi olarak geçiyor. Filmin en güzel tarafı Neneh’i sadece "azimli çocuk" kalıbına sıkıştırmıyor. Kızın enerjisi, inadı, bazen fazla dobra olması, bazen de ortamın ağırlığını kaldıramaması gayet doğal duruyor. Bale okulu tarafı da öyle pamuk şeker gibi çizilmemiş. Disiplin, sınıf farkı, dışarıdan gelen çocuğa yukarıdan bakma hali ve özellikle klasik balede "kim sahnede olabilir, kim olamaz" meselesi filmin omurgasını oluşturuyor. Zaten hikaye, Neneh’in sadece yetenekli olmasının yetmediği, kendini iki kat ispatlamak zorunda kaldığı bir düzene bakıyor. Tabii kusursuz mu değil. Film bazı mesajlarını yer yer fazla açık söylüyor. Yani izleyici zaten olanı anlıyor ama senaryo bazen "bak burada ayrımcılık var, burada sınıf farkı var" diye altını biraz kalın çiziyor. Marianne karakteri de başlarda çok sert ve neredeyse tek yönlü duruyor. Sonradan açıldıkça daha ilginçleşiyor ama ilk kısımlarda biraz fazla "engel çıkaran müdür" kalıbına yaslanıyor. Final tarafı da türü sevenleri tatmin eder ama çok şaşırtıcı bir yoldan gitmiyor, daha çok beklenen duygusal çizgide ilerliyor