Nürnberg (2025)

Nazi tarihini okumuş birisi olarak bu filmin içinde hayal ürünü olan bir bilgi vardır diyemem. Tamamen gerçek kayıtlara dayalı ve videolar da gerçek, mahkeme salonu videoları (siyah beyaz) onlar da kurgu değil. Film güzel işlenmiş. Emek var. Tebrikler

Fena değildi. Oyunculuklar da güzel. Tarafsız bir film olduğunu iddia etmiyorum ama en azından denemişler.

sinemada manitayla beraber izleyemedik diye üzülmüştük şimdi bakıyorumda vereceğimiz paraya değmezmiş

> Mahkeme filmi diye açılıp sadece salon içinde konuşan adamların hikayesine yaslanmıyor. Savaş sonrası hesaplaşmanın arkasındaki psikolojik gerilimi göstermek istiyor. James Vanderbilt’in yazıp yönettiği film, Jack El-Hai’nin "The Nazi and the Psychiatrist" kitabından uyarlanıyor ve merkezine Amerikan ordu psikiyatristi Douglas Kelley ile Hermann Göring arasındaki gerilimli ilişkiyi alıyor. Rami Malek Kelley’yi, Russell Crowe ise Göring’i canlandırıyor. Kadroda Michael Shannon, Richard E. Grant, Leo Woodall, John Slattery ve Mark O’Brien gibi isimler de var

< Nürnberg yargılamalarını kuru bir tarih dersi gibi anlatmaması filmin beğendiğim kısımlarından. Douglas Kelley’nin Nazi liderlerini akıl sağlığı açısından incelemesi üzerinden "kötülük doğuştan mı gelir, yoksa sıradan insanların güç ve çıkarla bambaşka bir şeye dönüşmesi mi mesele" sorusunu kurcalıyor. Bu tarafı güzel işliyor çünkü Göring’i sadece bağıran çağıran bir savaş suçlusu gibi göstermiyor. Daha tehlikeli olan yanı ortaya çıkarıyor. Kendini savunmayı bilen, zeki, insanları manipüle etmeye çalışan, karşısındakinin zaafını kollayan biri

< Rami Malek tarafı biraz daha tartışmalı. Karakterin merakı, hırsı ve Göring’i çözmeye çalışırken içine düştüğü tuhaf çekim iyi düşünülmüş ama bazı sahnelerde oyunculuk fazla belirgin duruyor. Yani Kelley’nin kafasındaki çatışmayı anlıyorsunuz ama film bazen bunu daha doğal akıtmak yerine seyircinin gözüne sokuyor. Tempo konusunda herkes aynı şekilde memnun kalmayabilir. 2 saat 50 dakikalık süresi var ve film yer yer ağır ilerliyor. Özellikle orta kısımda konuşmalar uzadığında anlatı biraz kendini tekrar edecekmiş gibi oluyor